Συρφετός πολιτικάντηδων για τα αυτονόητα......

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την παρέλαση όλου του υπουργικού συμβουλίου με πρώτο απ όλους τον ίδιο τον Πρωθυπουργό στην πληγείσα από τον σεισμό Κεφαλονιά, αλλά και τις επιτροπές και εκπροσώπους όλων των κομμάτων.  Και ρωτώ ο αφελής, ως πότε οι κομματάρχες και τα επικοινωνιακά επιτελεία θα μας κάνουν κουμάντο; Πότε επιτέλους θα αφήσουν τους θεσμικούς μηχανισμούς (στρατό, πυροσβεστική, αστυνομία, νοσοκομεία, πολιτική προστασία κλπ) να λειτουργούν χωρίς καπέλωμα, χωρίς την εκτέλεση των κομματικών επιταγών, ανεξάρτητα και με την μόνη επέμβαση της κεντρικής εξουσίας την διευκόλυνση στο έργο τους από έκτακτες η τακτικές νομοθετικές ρυθμίσεις;  
Και θα μου πουν οι έξυπνοι. Ρε φίλε αν δεν πήγαιναν τι θα έγραφες; Μα δεν λέω να μην πάνε, να πάνε ναι, αλλά όλος αυτός ο συρφετός πολιτικάντηδων με συσκέψεις και παρασυσκέψεις για να «λύσουν» κάτι για το οποίο μια σωστή και καλά δομημένη πολιτεία θα τα είχε προβλέψει και προετοιμάσει με αυτοματισμούς είναι άλλο. Η κυβερνητική εξουσία δεν είναι τίποτε άλλο από την δημοκρατική συγκρότηση ομάδας που σκοπό έχει να συντηρεί ένα σταθερό  πλαίσιο βοήθειας για τον πολίτη, ασφάλειας, κοινωνικής μέριμνας, φορολογικής σταθερότητες και να παρέχει τα εχέγγυα για να λειτουργούν οι θεσμοί και το επιχειρείν, με αυτοματισμούς και ανεξαρτησία.  Όλα τ αλλά είναι για λαϊκή κατανάλωση και τροφή στους οσφυοκάμπτες υπόδουλους της φεουδαρχίας.
Που καταλήγουμε λοιπόν; Θέλει πολυυυύ δουλειά ακόμα για να αλλάξει όλο το σκηνικό που στη ρίζα του έχει πρόβλημα πολιτισμικής επάρκεια και παιδείας. Ναι, περνάμε όχι οικονομική αλλά πολιτισμική κρίση με φόντο ένα «δημοκρατικό» πολίτευμα σε απόλυτη παρερμηνεία τις ουσίας του.  Ζούμε ένα μεταβατικό στάδιο που από την μια καταρρέει ο σύγχρονος πολιτισμός και από την άλλη γεννιέται ένας καινούργιος. Τώρα αν θα είναι καλύτερος η χειρότερος αυτό θα αποδειχθεί μετά από πάρα πολλά χρόνια και που εμείς  δεν θα μάθουμε ποτέ. Σ αυτό που έχουμε υποχρέωση όμως είναι να παλέψουμε όχι για να κρατήσουμε λίγο παραπάνω εν ζωή την σύγχρονη λανθάνουσα κατάσταση αλλά να σηκώσουμε μανίκια και κυρίως να ανοίξουμε το νου για να δώσουμε γερά θεμέλια στο καινούργιο που είναι προ των πυλών.

Ας σταματήσουμε λοιπόν όσο πιο γρήγορα μπορούμε, να κρατάμε την ουρά στο μανδύα του…. βασιλεία, να θαυμάζουμε και να επικροτούμε τα αυτονόητα, να ζητάμε ικανοποίηση στην δική μας και μόνο συντεχνία, να θαυμάζουμε την ψεύτικη φιλευσπλαχνία και τον εικονικό μελλοντικό παράδεισο ευζωίας που μας τάζουν και που ποτέ δεν θα ρθει και να δημιουργήσουμε καινούργια δεδομένα απαγκιστρωμένα από μηχανισμούς, κόμματα και κομματάρχες, με πρόταση και θέση και όχι με την ανάπτυξη ως αυτοσκοπό αλλά ως αποτέλεσμα συλλογικών προσπαθειών  και με κύριο βάρος την παιδεία, την πολιτιστική άνθηση και βιοτική απλότητα. 
Νίκος Π. Κυριαζής
4 Φεβρουαρίου 2014

Σχόλια