Εκλογές για τον μεγάλο κόσμο του ...μικρού ανθρώπου;


Έφτασε η ώρα των εκλογών, πολυπόθητη εδώ και πάρα πολύ καιρό. Η οικονομική κρίση που έφτασε στα ερμάρια των σπιτιών μας, η ναυτία της αβεβαιότητας που διακατέχει όλους μας εγκυμονεί κινδύνους. Κινδύνους από τη λάθος απόφαση, τη λάθος στάση, την ατολμία, την υποταγή στα παλαιοκομματικά κατεστημένα, τη δίνη της υποχρέωσης, στο αλισβερίσι, την οικονομική ανάταση, το εγκλωβισμό στα ρητορικά συνθήματα των χαμογελαστών σωτήρων, ευπατρίδων-θεατρίνων με την στεντόρεια ρητορεία..... 

Διαβάζοντας διάφορες θέσεις σχετικά με τις εκλογές της 6ης Μαίου, στέκομαι σε μια κυρίαρχη θέση που την συναντώ συχνά (διαφωνώντας ριζικά), πως τούτες οι εκλογές είναι "Οι πρώτες εκλογές στην ιστορία χωρίς προσδοκίες από τους πολίτες…". Με το ίδιο συμφωνεί και το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών αναφέροντας σε σχετική του έρευνα οτι “Η προεκλογική περίοδος δημιουργεί συνήθως υψηλότερες προσδοκίες σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, όμως ειδικά σε αυτές τις εκλογές οι αβεβαιότητες για την πορεία της οικονομίας κυριαρχούν. Τα νοικοκυριά φαίνεται να αναμένουν τις μετεκλογικές εξελίξεις, που θα καθορίσουν άλλωστε τις κρίσιμες επιλογές της οικονομικής πολιτικής και άρα και τις νέες παραμέτρους της κοινωνικοοικονομικής ζωής της Ελλάδας στο επόμενο διάστημα, την ίδια στιγμή που η ανεργία κλιμακώνεται συνεχώς και οι προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας είναι ιδιαίτερα θολές”.


Άλλη μια παγίδα....... και αν προσέξατε όλη η προεκλογική περίοδος -πολύ φοβάμαι και η μετεκλογική- έμεινε στα...οικονομικά και την σχοινοβασία του ευρωπαϊκού ...ονείρου από την μια και από τον εθνικοπατριωτισμό και την καπηλεία συμβόλων από την άλλη. Ένα παρανοϊκό έργο με τίτλο "ο μεγάλος κόσμος του ...μικρού ανθρώπου" με το αδιέξοδο τέλος που λέγεται "οικονομική ισορροπία". 

Κάθε φορά που ζούμε μια κρίση, γιγαντώνεται ένα παραμύθι, το παραμύθι του θρυλικού ηγέτη που θα πάρει στις πλάτες του τα βάρη και τα οράματα ενός λαού. Τώρα στο ερώτημα γιατί το παραμύθι μένει πάντα ανέφικτο η ημιτελές, θα πρέπει να ψάξουμε σε πιο ουσιαστικές προϋποθέσεις..... Και ποιό είναι το σημερινό παραμύθι; Το Ευρωπαϊκό όνειρό και πως θα μείνουμε σε αυτό...Το ρωμαϊκό "imperium" με ακριβώς την ίδια πολιτική την Pax romana, την ανάγκη -η την επιβολή- της υποταγής του μερικού (και πολλές φορές μοναδικού) στο όλο...με πρακτικές μάρκετινγκ για την πώληση του προϊόντος σ έναν πολίτη οπαδό-καταναλωτή, με ποικίλες εναλλαγές θεσμικών εκπροσώπων και κομματικών παρατάξεων με μόνιμα το βλέμμα στραμμένο στην Δύση


Αυτές οι εκλογές δεν είναι σίγουρα σαν τις άλλες, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει στο οικονομικό - ευρωπαϊκό και μόνο διακύβευμα....και για να δανειστώ τα λόγια ενός δασκάλου μου (Χρ.Γιανναρά) δεν ελπίζουμε σε θαύματα ούτε σε μαγικές μεταμορφώσεις. Ίσως το μόνο που περιμένουμε είναι μια έμπρακτη κάθαρση από το ρύπο και την σύγχυση που σώρευσε στον τόπο, η επιφανειακή ρητορεία και μια αναζήτηση στόχων, που να ξεπερνά τη κοντόφθαλμη προοπτική της καταναλωτικής ευζωίας και τη στείρα μίμηση, ξενόφερτων πολιτικών συστημάτων. Και αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα έχουμε στους στόχους μας την οικονομική ανάπτυξη και την τεχνολογική πρόοδο. Δεν θα τους απολυτοποιήσουμε όμως.....  Υπάρχουν μεγαλύτερες προσδοκίες....Υπάρχει ελπίδα...Υπάρχει μέλλον...
Νίκος Π. Κυριαζής
4-Μάη-2012

Σχόλια