Δευτέρα, Ιανουάριος 30, 2012

Το τέλος του ευρώ: Το αβέβαιο μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο διακεκριμένος οικονομικός συντάκτης Johan Van Overtveldt εξετάζει τη μοίρα του ευρώ χρησιμοποιώντας τα πιο πρόσφατα στοιχεία. Δείχνει ότι η ένωση της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών με ενιαίο νόμισμα και νομισματική πολιτική –αλλά χωρίς μια γνήσια πολιτική ένωση– δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει σε σημαντικές ανισορροπίες ανάμεσα στα κράτη μέλη και να απειλήσει τη σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως κανείς από τους πολιτικούς ηγέτες δεν προσπάθησε να αντιμετωπίσει αυτούς τους κινδύνους με συγκεκριμένες ενέργειες και μεταρρυθμίσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι η πολιτική ελίτ μετέτρεψε μια εξαιρετική ιδέα –τη δημιουργία ενός ενιαίου νομίσματος– σε ένα τεράστιο ρίσκο. Η λογική τους στηριζόταν στην υπόρρητη παραδοχή ότι οι πολιτικοί της Ευρώπης θα είναι πάντα σε θέση να βρίσκουν κάποια αυτοσχέδια λύση σε οποιαδήποτε κρίση θα μπορούσε να προκύψει. Όμως τα πράγματα άλλαξαν δραματικά με την οικονομική κρίση του 2007-2008.

Με δεδομένα τα χαρακτηριστικά της νομισματικής ένωσης, μια σοβαρή κρίση ήταν αναπόφευκτη αφού οι διάφορες συνθήκες και πολιτικές συμφωνίες που οδήγησαν στη δημιουργία του ευρώ εμπεριείχαν μη βιώσιμες ανισορροπίες. Οι πολιτικοί της Ευρώπης δεν ενήργησαν ποτέ για να αντιμετωπίσουν αυτή την πραγματικότητα, πράγμα που τους καθιστά τους κύριους ενόχους για την παρατεταμένη και επώδυνη επιθανάτια αγωνία του ευρώ. Αν και τα ελλείμματα σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν πολύ μεγαλύτερα από το συνολικό έλλειμμα της ζώνης του ευρώ, οι επενδυτές αναγνώρισαν ότι το τεράστιο πρόβλημα το οποίο αντιμετώπιζε η Ευρώπη ήταν η συστημική λειτουργία της ίδιας της ευρωζώνης. Ο Van Overtveldt τελειώνει με μια ανάλυση όσων επιφυλάσσει το μέλλον για τη νομισματική ένωση, αλλά και όλη τη βαθιά διασπασμένη ευρωπαϊκή ήπειρο. Είτε η ΟΝΕ θα μεταμορφωθεί θεμελιακά είτε θα διαλυθεί, και η πιθανότερη έκβαση είναι η δεύτερη.

εκδόσεις :


μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής

Σελίδες: 312
Ημερομηνία έκδοσης: 23/01/2012


Olá! Se você ainda não assinou, assine nosso RSS feed e receba nossas atualizações por email, ou siga nos no Twitter.
Nome: Email:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

Λέμε ἅγιο τὸν παλαβὰ ἐρωτευμένο μὲ κάθε ποίημα τοῦ Ἐπώνυμου Θεοῦ. Ἀκόμα καὶ μὲ ὅ,τι γιὰ μᾶς τοὺς πολλοὺς ἠχεῖ σὰν φάλτσο τῆς φύσης: τὰ ἑρπετά, τὰ θηρία, τοὺς φανερὰ κακούργους ἀνθρώπους. Καὶ ἐκ τῆς μνήμης αὐτῶν καὶ τῆς θεωρίας αὐτῶν ρέουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ δάκρυα... Καὶ οὐ δύναται βαστάξαι ἢ ἀκοῦσαι βλάβην τινὰ ἢ λύπην μικρὰν ἐν τῇ κτίσει γινομένην... Καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὑπὲρ τῶν ἀλόγων... καὶ τῶν ὀρνέων καὶ τῶν ζώων καὶ τῶν δαιμόνων... καὶ ὑπὲρ τῆς φύσεως τῶν ἑρπετῶν... καὶ ὑπὲρ παντὸς κτίσματος... ἐν πάση ὥρᾳ εὐχὴν μετὰ δακρύων προσφέρει. Χρ.Γιανναράς (σχόλιο στο Άσμα Ασμάτων)
«Πολεμώ ν’ αγκαλιάσω, όσο μπορώ, ολάκερο τον κύκλο της ανθρώπινης ενέργειας και να μαντέψω τον άνεμο που σπρώχνει όλα ετούτα τα κύματα των ανθρώπων προς τ’ απάνω…Ποιο ‘ναι λοιπόν το χρέος μας; Καλά να ξεχωρίσουμε την ιστορική στιγμή που ζούμε και να τοποθετήσουμε συνειδητά, σε ορισμένο στρατόπεδο, τη μικρή μας ενέργεια…» Νίκος Καζαντζάκης