Η κρίση με απλά λόγια


Ζούμε περίεργες και επικίνδυνες εποχές, μια ιστορία που εξελίσσεται ραγδαία και δεν είναι απλά ένα οικονομικό πρόβλημα. Πριν αρκετούς μήνες όλος ο κόσμος παρουσίαζε την Ελλάδα ως μήτρα γεγονότων, ως μαύρο πρόβατο αλλά στην πορεία αποδείχθηκε περίτρανα οτι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και η παθογένεια (υπαρκτή) της Ελλάδας δεν ήταν η αιτία του κακού αλλά μιά σπίθα από τη φωτιά.
Αλήθεια έχουμε καταλάβει τελικά ποιός χρωστάει σε ποιόν αφού όλοι χρωστάνε;
Το πρόβλημα (το έχουμε πει πολλάκις) είναι συστημικό, δημιουργήθηκε από την πολιτική, μεταλλάχθηκε σε οικονομικό αλλά η λύση είναι μόνον πολιτική..... Φαύλος κύκλος.

Κατηγορούμε τον καπιταλισμό, ναι αλλά δεν είναι η καθεαυτού αιτία. Η αιτία είναι η μετάλλαξή του σε νεοκαπιταλισμό, στο απρόσωπο εκείνο σύστημα που μοναδικό σκοπό έχει την επίτευξη του στόχου όπως ένα video game, όπως τον πιλότο σε σύγχρονο αεροπλάνο που στοχεύει μέσα από συστήματα χωρίς να βλέπει τον στόχο.

Ο παραδοσιακός καπιταλιστής είχε τον πλούτο και την εξουσία αλλά διατηρούσε την επαφή και για την επίτευξη των στόχων του έβαζε και το... θυμικό. Ήταν ο πιλότος αεροπλάνου που έβλεπε τον στόχο και που ενδεχομένως να επηρεαζόταν από το χτύπημα.....Μπορούσες να τον δεις, να του μιλήσεις, να τον πολεμήσεις ή να συνεργαστείς για να κερδίσει τα πολλά αλλά και συ τα λίγα. Ήταν ο Φεουδάρχης, ο τσιφλικάς, ο κοτζαμπάσης, ο εφοπλιστής κι ο μεγαλέμπορος, ήταν όμως ο τάδε.......

Η μετάλλαξη του καπιταλισμού σε νεοκαπιταλισμό έφερε το απρόσωπο. Τι έγινε δηλαδή, οργανώθηκε μια ελίτ που πίσω από πολυεθνικές, καρτέλ, golden boys, τραπεζίτες δημιούργησαν τη "συμμορία" του παγκοσμίου οικονομικού ελέγχου, με συσσώρευση πλούτου και απόλυτο έλεγχο των κοινωνιών.
Για την επίτευξη των στόχων τους δημιούργησαν στρατιές νεόπλουτων υποταγμένους σε πελατειακές σχέσεις, έφτιαξαν δίκτυο φιλικών Media, και απέκτησαν τον έλεγχο κεντρικών εξουσιών είτε ανώδυνα με ανταποδοτικά οφέλη (βλέπε οικογενειοκρατία στην Ελλάδα), είτε με επεμβάσεις (πόλεμοι για την τάχα ειρήνευση καρτών με στόχο όμως τις πρώτες ύλες-πετρέλαια κ.αλλ)
Για αρκετά χρόνια ο νεοκαπιταλισμός λειτουργούσε καλοκουρδισμένα πετυχαίνοντας σε μεγάλο βαθμό το στόχο του που ήταν ο παγκόσμιος έλεγχος αλλά έκανε τρία σημαντικά λάθη. 

Τι προκάλεσε την κρίση; Τρία μεγάλα λάθη-κενά του συστήματος

 1) η εξαγωγή των μεγάλων βιομηχανιών από τα στενά όρια κρατών και σε αναζήτηση μικρότερου κόστους (πρώτες ύλες και φθηνά εργατικά χέρια) διέσπειραν την δυναμική τους σε ασιατικές κυρίως χώρες. Αποτέλεσμα της διασποράς η ανάπτυξη παραεμπορίου αλλά και ανάπτυξη- "ξύπνημα" μεγάλων πληθυσμιακών κρατών όπως η Κίνα που μπορεί πλέον να παράγει τα πάντα, χωρίς το πατρονάρισμα των πολυεθνικών, με πολύ μικρό κόστος, τεράστια δυναμική που μπορεί να παράγει σε πλήρη αυτονομία. Έτσι μεγάλες βιομηχανίες έπεσαν στην παγίδα οι οποίες οι ίδιες έφτιαξαν.
Η μόνη χώρα που δεν "μετέφερε" την βαριά βιομηχανία της "έξω" είναι η Γερμανία και αυτό είναι που την κάνει ακόμα ισχυρή.

2) οι μεγάλες φορολογικές διαφορές μεταξύ των κρατών. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό: μια μεγάλη παραδοσιακή μονάδα μια οικονομίας μεταφέρετε σε άλλο πιο ευνοϊκή γι αυτήν οικονομία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η γνωστή μας google. Τι είναι η Google; Αμερικάνικη. Που έχει έδρα; την Ιρλανδία, πού πληρώνει; στην Ιρλανδία, τι ποσά χάνει η Αμερική; τεράστια. Αλλά ας μην πάμε μακριά, πόσες Ελληνικές επιχειρήσεις έφυγαν προς τον βορά ή πόσα καράβια μας πλέουν με ξένες σημαίες; Τι αποτέλεσμα έχει αυτό; μα τα διαφυγόντα φορολογικά κέρδη.....

3) και ίσως το πιο σημαντικό. Η μετατροπή των τραπεζών από εμπορικές σε επενδυτικές. Ο παραδοσιακός καπιταλισμός τηρώντας τα προσχήματα είχε διαχωρίσει το ρόλο των τραπεζών, άλλο οι εμπορικές και άλλο οι επενδυτικές, άλλο το ρίσκο και άλλο η ασφάλεια.  Τι αποτέλεσμα έφερε η ενοποίηση; την άμεση εμπλοκή του ρίσκου με την ασφάλεια των αποταμιεύσεων και των πολιτών και κρατών με τον οικονομικό τζόγο. Έτσι δημιουργήθηκε μια τεράστια φούσκα με πρόσκαιρο και μεγάλο ομολογουμένως κέρδος που γρήγορα όμως ξεφούσκωσε και ξεφούσκωσε τόσο γρήγορα όπως ένα μπαλόνι. Το γεγονός όμως της διασύνδεσης αυτής δημιούργησε μια εξάρτηση στον κίνδυνο και τον άμεσο εκβιασμό: η βουλιάζω μαζί με σ ένα, η με σώζεις για να ζήσεις -κι ας τα έχασες όλα-. Αυτό δεν συμβαίνει και σήμερα;

Ποιά η επόμενη (διορθωτική) κίνηση του συστήματος;


Βλέποντας οτι το πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν ξεφεύγει με απρόβλεπτες συνέπειες, με κοινωνικές αναταραχές και λαϊκή οργή κινούνται πλέον πιο επιθετικά, ρυθμίζοντας πολιτεύματα, κυβερνήσεις και αποφάσεις. Άμεσος στόχος η κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και η επιβολή της άμεσης οικονομικής δικτατορίας.  

Εντάξει το πρόβλημα το αναλύσαμε. Λύση;

Η λύση πρέπει να είναι μόνον πολιτική και όχι οικονομική. Οι προσπάθειες μέχρι τώρα κινούνται μόνον σε οικονομικό-τραπεζικό ορίζοντα. Δεν βλέπετε τις αλλαγές στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Ιταλίας; τραπεζίτες για να ...δώσουν λύση. Ολέθριο λάθος και όσο δεν υπάρχει πολιτική λύση οι κίνδυνοι για την παγκόσμια τάξη αλλά και ειρήνη μεγαλώνουν. Η απάντηση πρέπει να δοθεί από τη δημιουργό αιτία που είναι οι λανθάνουσες πολιτικές.
όλα δείχνουν οτι η "νέα Γιάλτα" είναι πολύ κοντά, με νέες ζώνες επιρροής και ελέγχου και στο παιχνίδι θα μπουν σιγά σιγά κι άλλοι "παίχτες" (βλέπε Ρωσία και Κίνα)
Τι θέλουμε λοιπόν; Πολιτική πρόταση θέλουμε και σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο γιατί όσο τραπεζίτες ψάχνουν τη λύση τόσο το πρόβλημα θα μεγαλώνει. 
Δυστυχώς οι ολίγιστοι πολιτικοί μας με έλλειψη σθένους και πρότασης αφήνουν την κατάσταση έρμαιο των εξελίξεων.....

Δυστυχώς το καζάνι  βράζει, οι κίνδυνοι τεράστιοι και ας ελπίσουμε πως η ιστορία αυτή τη φορά δεν θα κάνει τον προγραμματισμένο κύκλο της......

Νίκος Π. Κυριαζής
07/12/2011


Σχόλια