Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας


Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

ως πολίτης αυτού του τόπου λυπάμαι ειλικρινά για ότι συνέβη σήμερα στην Θεσσαλονίκη την ημέρα τιμής και μνήμης ιστορικών αγώνων του λαού μας.
Λυπάμαι για ότι σας καταλόγισαν, γνωρίζοντας την ιστορική σας διαδρομή.

Λυπάμαι όμως και για την αντίδρασή σας, όταν -κακώς- σας προσέβαλαν επί προσωπικού.
Λυπάμαι που ένας θεματοφύλακας του Δημοκρατικού πολιτεύματος όπως εσείς δεν αντιδράσατε το ίδιο στην κατάλυση της Δημοκρατίας όλους αυτούς τους τελευταίους μήνες.

Δεν αφουγκραστήκατε την οργή του λαού κύριε Πρόεδρε. Χάσατε μια ιστορική ευκαιρία να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να αλλάξατε πολλά στην λανθάνουσα Δημοκρατία της κομματοκρατίας που και σεις υπηρετήσατε.
Βλέπετε κυβερνώντες με αλλεργία στην αμφισβήτηση και στην κριτική, με σταλινοειδής λατρεία στον αρχηγό με διαγραφές διαφωνούντων, με εθισμούς στην υποτέλεια. και δεν διαμαρτύρεστε.

Κύριε  Πρόεδρε,
η αμβλυωπία μας, εκλαμβάνεται ως αθωωτική ετυμηγορία για τα λάθη των πολιτικών μας και ο αμοραλισμός των πολιτικών μας διαστρέφει ριζικά το πολιτικό αισθητήριο των ψηφοφόρων καταλύοντας κάθε έννοια Δημοκρατίας, και σεις δεν διαμαρτύρεστε.

Βλέπετε την κυβέρνηση να καταλύει την ελευθερία των πολιτών, να επιβάλει τις σκοπιμότητες της με αυθαίρετες επιλογές, να σβήνει κεκτημένα χρόνων και αγώνων και δεν διαμαρτύρεστε.

Δεν αντιδράσατε κύριε Πρόεδρε όταν το σύστημα που κι εσείς υπηρετήσατε επί σειρά ετών έφτιαξε ζωή που προκόβουν οι αδίστακτοι, οι χαμερπέις μετριότητες και οι συμβιβασμένοι.

Ο λαός δεν θέλει κυβερνώντες -διαχειριστές, θέλει ταγούς που θα έχουν το διαυγή ψυχισμό να απαντήσουν στις προκλήσεις του παρόντος αλλά και του μέλλοντος. Θέλει ηγέτες, εμπνευστές, θέλει υπηρέτες των θεσμών και θεματοφύλακες  κεκτημένων.

«Ολοι οι προκομένοι άνδρες των παλαιών Ελλήνων, οι γονέγοι όλης της ανθρωπότητας-ο Λυκούργος, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής, ο Λεωνίδας, ο Θρασύβουλος, ο Δημοσθένης και οι υπόλοιποι-Πατέρες γενικώς της ανθρωπότητας-κόπιαζαν και βασανίζονταν νύχτα και ημέρα, με αρετή και ειλικρίνεια, με καθαρόν ενθουσιασμόν να φωτίσουνε την ανθρωπότητα και να την αναστήσουν-να χει αρετή και φώτα, γενναιότητα και πατριωτισμόν». 
(Μακρυγιάννη απομνημονεύματα)
μετα τιμής,
Νίκος Π. Κυριαζής 

Υ.Γ. διαβάστε και το : "καιρός για αυτοκριτική" 


Σχόλια