Ο δάσκαλος που αντιστέκεται

Ο δάσκαλος που αντιστέκεται
Εδώ και 25 χρόνια διδάσκει στο σχολείο του χωριού του που ερημώνει
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Αρετή Αθανασίου
25 χρόνια στο σχολείο του χωριού του. Ο δάσκαλος Βασίλης Κόπανος ξέρει πως όταν χρειαστεί να φύγει, το σχολείο θα κλείσει για πάντα...
Όταν πήγε εκείνος στην Α΄ τάξη, το δημοτικό σχολείο Τριποτάμου Ευρυτανίας ήταν τριθέσιο και είχε 134 μαθητές. Έξι χρόνια μετά, όταν αποφοιτούσε από το Δημοτικό, τα παιδιά στο σχολείο ήταν λιγότερα από τα μισά- μόλις εξήντα. Αλλά ο Βασίλης Κόπανος είχε από τότε ένα και μοναδικό όνειρο: να γίνει δάσκαλος, να επιστρέψει στον τόπο που γεννήθηκε και να μαθαίνει γράμματα τα παιδιά των συγχωριανών του.


Το παιδικό όνειρο έγινε πραγματικότητα. Είναι δάσκαλος στον Τριπόταμο Ευρυτανίας τα τελευταία 25 χρόνια. Την πρώτη χρονιά που διορίστηκε είχε 27 μαθητές. Φέτος έχει μόλις εφτάκάθε τάξη και ένα παιδί, εκτός από την έκτη που έχει δύο. Του χρόνου δεν θα υπάρχει παιδί στην Α΄ Δημοτικού και σε δύο χρόνια το πέτρινο δημοτικό σχολείο του Τριποτάμου θα σταματήσει να λειτουργεί. «Το σχολείο μας “νεκρώνει” όπως και το χωριό μας! Εδώ και 12 χρόνια, όλα σχεδόν τα ζευγάρια που παντρεύτηκαν έφυγαν από τον Τριπόταμο. Το χωριό έχει συνολικά 9 παιδιά. Τα τέσσερα είναι δικά μου.


Ο Κωνσταντίνος και η Αντιγόνη Μπουκουβάλα έχουν τρία παιδιά- τον Βασίλη στην Α΄, την Νίκη στην Β΄ και την Σπυριδούλα στην ΣΤ΄ τάξη. Και ο Κωνσταντίνος και η Ουρανία Βασιλείου έχουν δύο παιδιά, τον Νίκο στην Ε΄ και τον Γιώργο στην ΣΤ΄ τάξη». Ο Βασίλης Κόπανος, εκτός από πατέρας είναι και δάσκαλος και των δικών του αγοριών, του 10χρονου Κωνσταντίνου και του 9χρονου Δημήτρη- μαθητές της Δ΄ και της Γ΄ τάξης αντίστοιχα. Δασκάλα των κοριτσιών του, της 5χρονης Πηνελόπης και της 4χρονης Ολυμπίας είναι η... γυναίκα του και μαμά τους, η νηπιαγωγός Ελένη Περούλα. Και αυτή τη στιγμή είναι τα μόνα παιδιά του νηπιαγωγείου και στεγάζονται στη διπλανή αίθουσα που την έχουν ονομάσει «τα Τριποταμάκια».


Το δημοτικό σχολείο και το νηπιαγωγείο κατέληξε σχεδόν... οικογενειακή υπόθεση για το ζευγάρι των εκπαιδευτικών. «Τα μόνα χρόνια που έφυγα από το χωριό μου ήταν τα χρόνια του Γυμνασίου, των σπουδών μου στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας και της στρατιωτικής μου θητείας. Και η μοναδική αίτηση που έκανα ήταν για να διορισθώ στον Τριπόταμο Ευρυτανίας. Αλλά δυστυχώς πολύ σύντομα θα αναγκασθούμε να μετακινηθούμε σαν οικογένεια για να μπορέσουν και τα δικά μας παιδιά να πάνε Γυμνάσιο και Λύκειο. Και οι άλλες δυο οικογένειες που έχουν παιδιά θα αναγκασθούν να ξενιτευτούν»!


Ο «ισόβιος δάσκαλος» του Τριποτάμου, σαν παιδί, έφυγε για πρώτη φορά από το χωριό του και πρωτομπήκε σε αυτοκίνητο σε ηλικία 11 χρόνων: «Ταξίδεψα και πήγα σε μια κατασκήνωση στα Καμένα Βούρλα. Ένας ολόκληρος κόσμος αποκαλύφτηκε μπροστά στα μάτια μου. Τα μόνα επαγγέλματα που ήξερα ότι υπήρχαν τότε ήταν του γεωργοκτηνοτρόφου, του παπά, του καφεπαντοπώλη και του δασκάλου.


Ο δάσκαλος, ήταν το ιερότερο όλων. Ήταν ο άνθρωπος που κατείχε τη γνώση, ήξερε να μιλήσει σωστά, να κερδίσει τον σεβασμό σου». Από μικρός παρακολουθούσε, λέει, το χωριό του σιγά- σιγά να ερημώνει. Σ΄ αυτόν τον μαρασμό, εξηγεί, έπαιξαν ρόλο πολλοί παράγοντες: «Οι σεισμοί και οι κατολισθήσεις- το 1963 το μισό χωριό χάθηκε λόγω πολλών βροχοπτώσεων- οδήγησαν αρχικά στην μετακίνηση του πληθυσμού. Αλλά αυτό που έφερε τον μεγαλύτερο μαρασμό ήταν η δημιουργία του φράγματος της λίμνης των Κρεμαστών για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, που “έπνιξε” στην κυριολεξία το πιο εύφορο κομμάτι του χωριού που ήταν τότε ο σιτοβολώνας όλης της Ευρυτανίας».


αναδημοσιευση απο εφ. ΤΑ ΝΕΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2008 Αρ.Φύλλου:19.054

Σχόλια

  1. Τυχαία εντόπισα στα αγαπημένα ιστολόγια του ακέστωρ ότι υπάρχει και άλλος blogger που ζητά την ελπίδα σαν και μένα και μάλιστα πριν από μένα!! Σ΄ επισκέφτηκα λοιπόν για να γνωριστούμε. Ο δάσκαλος του χωριού αυτού φίλε μου είναι αξιοθαύμαστος και ίσως υπάρχουν και μερικοί ακόμη σαν και αυτόν αλλά σε λίγο θα γίνουν είδος εν ανεπαρκεία, όπως και τα σχολεία μας, και σιγά-σιγά και τα ...παιδιά μας!! Λες και όλα εντάσσονται σε ένα γενικότερο σχέδιο εξόντωσης όχι μόνον της παιδείας μας αλλά του ίδιου του λαού μας.
    Καλό σου ξημέρωμα και χάρηκα για τη γνωριμία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι το χωριό των γονιών μου,πραγματι ο δάσκαλος είναι πολύ καλός και προσπαθεί για το καλύτερο,Του αξίζουν πολλά μπράβο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ