ειδήσεις από τους γιατρούς χωρίς σύνορα

Η εξέγερση Μπαντάκα: o βιασμός χρησιμοποιείται για άλλη μια φορά ως όπλο στη Λ.Δ. του Κονγκό


18.07.05
© Albert Vipas Την Κυριακή το πρωί, στις 3 Ιουλίου 2005, η πόλη της Μπαντάκα ξύπνησε μέσα στον τρόμο. Μία ιδιαίτερα βίαιη εξέγερση ξέσπασε στο κέντρο της πρωτεύουσας του Εκουατέρ, της δυτικής επαρχίας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Κατέστρεψε την ηρεμία που είχε επέλθει στην πόλη μετά την αποκατάσταση της ειρήνης, η οποία επήλθε το 2003, βάζοντας ένα τέλος στον αιματηρό πενταετή πόλεμο.
Οι δράστες ήταν στρατιωτικοί -περίπου 80 με 100 άτομα- που είχαν τη βάση τους στο κέντρο μεταβίβασης και περίμεναν να ενσωματωθούν στον εθνικό στρατό. Οι στασιαστές, αφού έκλεψαν όπλα από μία αποθήκη, επιτέθηκαν αδιακρίτως στους κατοίκους της Μπαντάκα, κατηγορώντας τους ότι δολοφόνησαν έναν από τους συναδέλφους τους. Προχώρησαν σε λεηλασίες, έστρεψαν τα πυρά τους ενάντια σε ανυπεράσπιστα θύματα και βίασαν πολλές γυναίκες, άντρες και παιδιά.
Την πρώτη μέρα της εξέγερσης, το ντόπιο προσωπικό της Επείγουσας Ομάδας των ΓΧΣ επισκέφθηκε εξονυχιστικά τις γειτονιές τις πόλης και τα Κέντρα Υγείας στα οποία είχε πρόσβαση, εντοπίζοντας τους πιο σοβαρά τραυματισμένους και διακομίζοντάς τους στο νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια των 24 ωρών που κράτησε η εξέγερση, τραυματίστηκαν 46 άτομα από πυροβολισμούς και σκοτώθηκαν έξι.
Ένα λυπηρό γεγονός που συνδέεται με την εξέγερση αυτή είναι ότι 29 άτομα που ζήτησαν τη βοήθεια των ΓΧΣ είχαν βιαστεί. Με στόχο να ανταποκριθούν στον υψηλό αριθμό περιστατικών που ήρθε στο φως, οι ΓΧΣ ξεκίνησαν άμεσα εκστρατεία ευαισθητοποίησης για να ενθαρρύνουν τα θύματα σεξουαλικής βίας να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια μέσα σε 72 ώρες. Κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσιμων ωρών, η θεραπεία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV/AIDS από τις πληγές και την αιμορραγία που έχει προκαλέσει ο βιασμός.
«Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με αυτά τα γεγονότα που αποσταθεροποιούν την κατάσταση σε μία χώρα που η ειρήνη παραμένει ευάλωτη», λέει ο Αλέν Ντεκού, επικεφαλής των ΓΧΣ στη Λ. Δ. του Κονγκό. «Παρόλο που η ασφάλεια βελτιώθηκε σε πολλές περιοχές, η κατάσταση παραμένει αβέβαιη και γεγονότα σαν κι αυτό μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή. Επίσης, παρά τα όσα λέγονται, τα θύματα της σεξουαλικής βίας συχνά δε λαμβάνουν την απαιτούμενη θεραπεία. Στην ουσία, πολύ λίγα θύματα έχουν ουσιαστική πρόσβαση στην απαραίτητη ιατρική περίθαλψη, ακόμα και αν αυτά τα ξεσπάσματα βίας αποτελούν θλιβερά γεγονότα που απαιτούν άμεση παρέμβαση».
Εκτός από τις αντιρετροϊκές θεραπείες για την πρόληψη κατά του HIV/AIDS, τα θύματα θα πρέπει να έχουν πρόσβαση, όσο πιο σύντομα, γίνεται στο χάπι της επόμενης μέρας για να αποφύγουν το ενδεχόμενο της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Πρέπει επίσης να τους δοθούν εμβόλια και αντιβιοτικά κατά των σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων.
Στην Μπαντάκα επικρατεί και πάλι ηρεμία, όμως τα θύματα της εξέγερσης είναι αναγκασμένα να ζουν με τις τραυματικές τους εμπειρίες και το φόβο ότι μπορεί να τις ξαναζήσουν. Ο δρόμος για την ανάρρωση είναι γεμάτος με εμπόδια.
Οι ΓΧΣ παρεμβαίνουν στο Εκουατέρ εδώ και περίπου 20 χρόνια. Εκτός από την αντιμετώπιση έκτακτων κρίσεων στην περιοχή, οι ΓΧΣ παρέχουν ποιοτική ιατρική περίθαλψη στους πληθυσμούς που την έχουν περισσότερο ανάγκη. Επίσης, παρέχουν ιατρική βοήθεια σε ασθενείς με Σεξουαλικά Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις (ΣΜΛ) σε 5 Κέντρα Υγείας και, οργανώνουν ενημερωτικές συναντήσεις για τις ΣΜΛ και το HIV/AIDS στην πόλη της Μπαντάκα.

Σχόλια